De geschiedenis
Het Maracanã van 1950 tot 2016
Hoe het Maracanã werd gebouwd voor het WK van 1950, wat er gebeurde in de finale, en hoe het werd herbouwd voor 2014 en de Olympische Spelen van 2016.
Boek het stadionbezoek ↗Kort antwoord
Het Maracanã opende in 1950 voor de Wereldbeker, waar Brazilië de beslissende wedstrijd met 2-1 verloor van Uruguay. Het werd voltooid in 1965, in fasen herbouwd en opnieuw gebruikt voor de finale van de Wereldbeker 2014 en de openings- en sluitingsceremonies van de Olympische Spelen van 2016. Wikipedia is de bron voor elke datum op deze pagina.
Gebouwd voor een Wereldbeker
Nadat Brazilië het recht had gewonnen om de Wereldbeker van 1950 te organiseren, zocht de Braziliaanse regering volgens Wikipedia een nieuw stadion. De eerste steen werd gelegd op 2 augustus 1948, waardoor er iets minder dan twee jaar overbleef voor de eerste Wereldbekerwedstrijd, en de werkzaamheden liepen vertraging op. Toen het stadion in juni 1950 opende, zag het er volgens Wikipedia nog steeds uit als een bouwplaats. Wikipedia voegt eraan toe dat het Hampden Park overtrof als het grootste stadion ter wereld, hoewel bronnen het oneens zijn over de capaciteit. De Braziliaanse organisatoren beweerden dat het meer dan 200.000 zitplaatsen kon bieden, terwijl andere schattingen lager waren, dus geen enkel cijfer is veilig om te citeren.
De beslissende wedstrijd van 1950
Het toernooi van 1950 eindigde met een round-robin onder vier teams, niet met een enkele finale. Op 16 juli 1950 ontmoette Brazilië, dat slechts een gelijkspel nodig had, Uruguay in het Maracanã, en Uruguay won met 2-1, met goals van Schiaffino en Ghiggia nadat Friaça Brazilië op voorsprong had gezet. Wikipedia zegt dat de nederlaag een belangrijke gebeurtenis werd in de Braziliaanse geschiedenis, bekend als de Maracanazo. Toeschouwersaantallen voor die middag verschillen per bron, maar Wikipedia noemt het de grootste menigte ooit bij een voetbalwedstrijd.
Voltooid in 1965
Wikipedia zegt dat hoewel het stadion in 1950 in gebruik werd genomen, de bouw pas volledig werd voltooid in 1965, zeventien jaar nadat deze begon. In september 1966, na de dood van de sportjournalist Mário Filho, werd het ter ere van hem omgedoopt, hoewel de bijnaam nooit verdween. In deze decennia was het grotendeels een stadion met staanplaatsen, zonder individuele stoelen ten tijde van de Wereldbeker, en het zag maar liefst 284 keer een menigte van meer dan 100.000 toeschouwers, volgens de telling van Wikipedia.
Pelé, Zico en de clubjaren
Na 1950 werd het stadion vooral gebruikt voor clubwedstrijden tussen Vasco, Botafogo, Flamengo en Fluminense, plus bekerfinales. Wikipedia vermeldt dat Pelé in 1969 zijn 1.000e doelpunt van zijn carrière scoorde in het Maracanã, tegen Vasco da Gama, en dat Zico hier in 1989 zijn laatste doelpunt voor Flamengo scoorde, waarmee zijn totaal in het stadion op 333 kwam. Frank Sinatra, Kiss, Tina Turner en Paul McCartney trokken in latere decennia allemaal enorme concertpublieken, volgens hetzelfde artikel. De boekingspagina voor de tour haalt dezelfde niet-voetbalgeschiedenis aan, met optredens van Madonna en de Rolling Stones en missen geleid door paus Johannes Paulus II.
Volledig zitplaatsen en een monumentale status
Wikipedia meldt dat de capaciteit van het stadion sterk werd teruggebracht toen het eind jaren negentig volledig werd voorzien van zitplaatsen. Het terrein werd in 1998 geclassificeerd als nationaal monument, wat betekent dat het niet mag worden gesloopt. Na 2000 werd het opnieuw gerenoveerd en in januari 2007 heropend met een volledig zitplaatsencapaciteit van 87.000, net op tijd voor de Pan-Amerikaanse Spelen, waarvan het de openings- en sluitingsceremonies huisvestte. In zijn volledig zitplaatsen vorm is het de versie die bezoekers tijdens de tour vandaag zien, na 2010 nogmaals herbouwd.
De herbouw van 2014
Volgens Wikipedia begon in 2010 een grote reconstructie, voor het WK van 2014 en de Olympische Spelen van 2016. De oude kom met twee ringen werd gesloopt en vervangen door een hoofdzakelijk enkele ring, en het betonnen dak maakte plaats voor een gespannen glasvezelmembraan dat 95 procent van de zitplaatsen overdekt. De nieuwe stoelen zijn geel, blauw en wit, wat samen met het groene veld de Braziliaanse nationale kleuren weerspiegelt, en de grijze tint van de oorspronkelijke gevel keerde terug. Dat is het gebouw waar u vandaag tijdens de tour doorheen loopt. Een vriendschappelijke wedstrijd tussen Brazilië en Engeland op 2 juni 2013 markeerde de heropening.
2014: de finale
Het Maracanã huisvestte verschillende wedstrijden tijdens het WK van 2014 en de finale zelf. Op 13 juli 2014 versloeg Duitsland Argentinië met 1-0 na verlenging, waarbij Mario Götze in de 113e minuut scoorde, volgens Wikipedia's pagina over de finale. Wikipedia merkt ook op dat het Maracanã het enige stadion van 2014 was dat eerder in 1950 werd gebruikt. In die zin is de formulering op de boekingspagina, twee WK-finales, losjes waar: één beslissende wedstrijd, één finale.
2016 en daarna
Wikipedia zegt dat het stadion diende als locatie voor de openings- en sluitingsceremonies van de Olympische en Paralympische Zomerspelen van 2016, en voor de halve finales en gouden-medalwedstrijden van de Olympische voetbaltoernooien, en dat het de eerste ceremonielocatie was bij Zomerspelen die niet ook atletiek huisvestte. Later huisvestte het Copa América-finales, en Wikipedia zegt dat een Franse groep in 2017 een overeenkomst ondertekende om het beheer over te nemen.
Lees verder: Is de tour door het Maracanã de moeite waard?
Veelgestelde vragen
Wanneer opende het Maracanã?
In 1950, voor het WK, met de eerste competitiewedstrijd gespeeld op 24 juni. De bouw was volledig voltooid in 1965.
Wat is de Maracanazo?
De 2-1 nederlaag van Brazilië tegen Uruguay op 16 juli 1950 in het Maracanã, de beslissende wedstrijd van het toernooi, herdacht als een belangrijke gebeurtenis in de Braziliaanse geschiedenis.
Was het Maracanã gastheer van de WK-finale van 2014?
Ja. Duitsland versloeg Argentinië met 1-0 na verlenging op 13 juli 2014.
Waarom heet het Mário Filho?
Het werd in 1966 omgedoopt tot Mário Filho, naar de sportjournalist Mário Filho, die campagne voerde voor de bouw ervan. De meeste mensen zeggen nog steeds Maracanã.
Bronnen