Maracanã od 1950 do 2016 roku

Zbudowany na mistrzostwa świata

Po zdobyciu prawa do organizacji mistrzostw świata w 1950 roku, jak podaje Wikipedia, rząd brazylijski poszukiwał nowego stadionu. Pierwszy kamień węgielny położono 2 sierpnia 1948 roku, pozostawiając nieco mniej niż dwa lata do pierwszego meczu mistrzostw, a prace opóźniały się względem harmonogramu. Gdy stadion otwarto w czerwcu 1950 roku, wciąż wyglądał, według słów Wikipedii, jak plac budowy. Wikipedia dodaje, że prześcignął Hampden Park jako największy stadion świata, choć źródła nie są zgodne co do jego pojemności. Brazylijscy organizatorzy twierdzili, że może pomieścić ponad 200 000 widzów, podczas gdy inne szacunki były niższe, więc żadna pojedyncza liczba nie jest bezpieczna do przytoczenia.

Decydujący mecz 1950 roku

Turniej w 1950 roku zakończył się rozgrywkami w systemie kołowym wśród czterech drużyn, a nie pojedynczym finałem. 16 lipca 1950 roku Brazylia, której wystarczał remis, spotkała się z Urugwajem na Maracanã, a Urugwaj wygrał 2:1, ze zdobytymi bramkami Schiaffino i Ghiggii po tym, jak Friaça wyprowadził Brazylię na prowadzenie. Wikipedia podaje, że porażka stała się znaczącym wydarzeniem w historii Brazylii, znanym jako Maracanazo. Liczby widzów tego popołudnia różnią się w zależności od źródła, ale Wikipedia nazywa ją największą publicznością, jaka kiedykolwiek oglądała mecz piłki nożnej.

Ukończony w 1965 roku

Wikipedia podaje, że choć stadion wszedł do użytku w 1950 roku, budowa została w pełni ukończona dopiero w 1965 roku, siedemnaście lat po jej rozpoczęciu. We wrześniu 1966 roku, po śmierci dziennikarza sportowego Mário Filho, stadion został przemianowany na jego cześć, choć jego przydomek nigdy nie zniknął. W tych dekadach był to głównie stadion z trybunami stojącymi, bez indywidualnych miejsc w czasie mistrzostw świata, i według obliczeń Wikipedii gościł tłumy powyżej 100 000 widzów aż 284 razy.

Pelé, Zico i lata klubowe

Po 1950 roku stadion służył głównie jako arena meczów klubowych pomiędzy Vasco, Botafogo, Flamengo i Fluminense, a także finałów pucharowych. Wikipedia odnotowuje, że Pelé zdobył tysięczną bramkę w swojej karierze na Maracanie w 1969 roku, w meczu przeciwko Vasco da Gama, oraz że Zico strzelił tu swoją ostatnią bramkę dla Flamengo w 1989 roku, podnosząc swój dorobek na tym stadionie do 333 goli. Frank Sinatra, Kiss, Tina Turner i Paul McCartney przyciągali w kolejnych dekadach ogromne rzesze koncertowe — podaje ten sam artykuł. Strona rezerwacji wycieczki przywołuje tę samą pozafutbolową historię, wymieniając występy Madonny i The Rolling Stones oraz msze odprawiane przez papieża Jana Pawła II.

Wyłącznie miejsca siedzące i status zabytku

Wikipedia podaje, że pojemność stadionu została znacznie zmniejszona, gdy pod koniec lat 90. przekształcono go w obiekt wyłącznie z miejscami siedzącymi. W 1998 roku arena została wpisana na listę narodowych zabytków, co oznacza, że nie można jej wyburzyć. Po 2000 roku przeszła kolejną renowację i została ponownie otwarta w styczniu 2007 roku z pojemnością 87 000 miejsc siedzących, na czas Igrzysk Panamerykańskich, których ceremonie otwarcia i zamknięcia gościła. To właśnie tę wersję z miejscami siedzącymi oglądają dziś uczestnicy wycieczki — odbudowaną po raz kolejny po 2010 roku.

Odbudowa w 2014 roku

Jak podaje Wikipedia, w 2010 roku rozpoczęła się gruntowna przebudowa z myślą o Mistrzostwach Świata w 2014 roku i Igrzyskach Olimpijskich w 2016 roku. Starą, dwupoziomową misę wyburzono i zastąpiono głównie jednopoziomową, a betonowy dach ustąpił miejsca naprężonej membranie z włókna szklanego, która przykrywa 95 procent miejsc. Nowe siedzenia są żółte, niebieskie i białe — wraz z zieloną murawą nawiązują do barw narodowych Brazylii — a szary odcień oryginalnej fasady powrócił. To właśnie ten budynek przemierzasz dziś podczas wycieczki. Mecz towarzyski Brazylia–Anglia 2 czerwca 2013 roku uświetnił ponowne otwarcie.

2014: finał

Maracana gościła kilka meczów Mistrzostw Świata w 2014 roku oraz sam finał. 13 lipca 2014 roku Niemcy pokonały Argentynę 1:0 po dogrywce, a Mario Götze strzelił gola w 113. minucie — podaje strona Wikipedii poświęcona finałowi. Wikipedia zauważa również, że Maracana była jedynym stadionem mistrzostw 2014, który wcześniej wykorzystano w 1950 roku. W tym sensie sformułowanie ze strony rezerwacji — dwa finały Mistrzostw Świata — jest luźno prawdziwe: jeden mecz rozstrzygający, jeden finał.

2016 i później

Wikipedia podaje, że stadion służył jako miejsce ceremonii otwarcia i zamknięcia Letnich Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich w 2016 roku oraz półfinałów i meczów o złoty medal olimpijskich turniejów piłkarskich, a także że był pierwszym obiektem ceremonii letnich igrzysk olimpijskich, który nie gościł również lekkoatletyki. Później gościł finały Copa América, a według Wikipedii francuska grupa podpisała w 2017 roku umowę o przejęciu jego administracji.

Czytaj dalej: Czy zwiedzanie Maracanã jest warte swojej ceny?